The Inka Naani Project

Zo, toch al weer veel gebeurd deze afgelopen dagen. Ten eerste gaat het heel goed met me! Zo´n Nederlands vangnet is wel erg prettig, ook al is het niet helemaal antropologisch verantwoord misschien. Maar...Margot... ik ga binnenkort wel Native hoor...komt goed! Afgelopen week had ik een aantal dagen in het TMI-huis geslapen en op Max de hond gepast. Toen ik donderdag weer niet blij naar het hostel toe liep, kwam ik Silvia (die ook bij het instituut werkt) tegen die me vertelde dat zij ook een appartement verhuurd voor reizigers. En voor 10 soles minder dan bij Zarela...toch weer mooi meegenomen die 2,5 euro per nacht. Nu slaap ik dus op de tweede verdieping van Silvia en haar familie´s huis. Een appartement met drie slaapkamers met hoogslapers, een kleine woonkamer met eettafel en tv (engelstalig) en een badkamer met douche. Ik mag koken in de keuken van haar moeder en kan in de ochtend aan de ontbijtafel mee-eten. Boven mij woont Silvia´s broer met zijn vrouw en kinderen. Een hele gezellige familie en ik voel me er erg veilig. Ook kan ik nu eindelijk mijn spullen eens uitpakken en me ergens thuis voelen. Voorlopig blijf ik hier gewoon.
Vrijdag ben ik voor het eerst gaan werken op het instituut. Ik heb daar mijn verslagen uitgewerkt van gesprekken met allerlei mensen over het project. Dat voelde wel weer erg goed! Toen vertelde Miriam dat er twee mensen van Kuntur zouden komen, een organisatie die het Inca Nani Project in de praktijk uitvoert. Deze twee mannen (Basileo en Jorge) weten er dus heel veel van en werken nauw samen met de lokale bevolking. Toen ik 1 van de twee tegenkwam op het instituut en vertelde dat ik hem graag wilde spreken, wilde hij meteen wel met me praten. Een andere man van het insituut kon dan wel vertalen....huh maarre ik heb mijn bandrecorder niet bij me. Dus hebben we wat afgesproken voor ´s avonds. Ik dus als een razende Roeland een interview in elkaar gedraaid (flexibiliteit!) en we hebben daarna savonds een leuk gesprek gehad ondanks dat iedereen ontzettend moe was. Echt helemaal geweldig, zo leuk om interessante informatie te verzamelen! We hebben afgesproken elkaar na de Inca Nani tour weer te zien en dan kan ik weer vragen stellen als ik die dan heb.
Verder ben ik zaterdag met een groot deel van de mensen die deze week met mij de Inca Nani tocht gaan lopen, naar Lago Churup gegaan. Een prachtig meer hoog in de Andes. We begonnen meteen met een flinke klim van ongeveer 2 en half uur en hier had ik heel erg veel moeite mee. Ik kreeg het op een bepaald moment heel erg benauwd en wilde het toen echt opgeven, maar dat betekende ook de Inca Nani opgeven... Heel frustrerend als je zo tegen je lichamelijke grenzen oploopt. DUS doorgezet en het uiteindelijk gehaald! Van blijdschap zijn we nog met z´n allen het ijskoude meer in gesprongen. Ondanks dat het zwaar was, was het wel heel gezellig. Dus ik verwacht een hele prettige groep om mee op pad te gaan...zoiezo zijn van de 7 mensen, 6 brabants! Verder zijn we met 2 meiden, dus genoeg stoere bikkels om op ons te passen. Ik ga de eerste dag in ieder geval mee, maar als ik dan te langzaam ben, haak ik af en ga ik nog wel een andere keer. De tweede en derde dag kun je namelijk niet meer terug en duren 7 en 11 uur...en dan moet je wel fit genoeg zijn anders kom je in het donker aan. Er worden die dagen voor de zekerheid ook paarden meegenomen. Het wordt zeker een zeer interessante week die alles te maken heeft met mijn onderzoek dus ik hoop dat mijn gezondheid me niet in de steek laat.

Allemaal nogmaals bedankt voor jullie leuke reacties!!!

ik ga maar eens mijn spullen pakken en vanvond naar de Inca Nani presentatie.
Groetjes uit Huaraz en tot volgend weekend!